Claraion

Consteia is een initiatief dat mensen uitnodigt tot zielsvrijheid, met een eigen tijdmeting als ritme: Chronae voor het jaar en Meridiae voor de dag. Rondom die tijdmeting staan een bibliotheek, de boeken van Aionae en de Spherae.

Ja. Wie het jaar in Chronae bijhoudt of zijn dag op de ware middag zet, doet dat vanaf vandaag. Een ritme wordt gedragen door de mensen die het leven.

Elke naam beschrijft wat een onderdeel doet, en komt uit Griekse en Latijnse stammen die samen één familie vormen. In het Lexicon staat van elk woord de herkomst en de betekenis.

Er zijn minstens vier oudere kandidaten, en die staan hier eerlijk benoemd. Het Warren Field is gekozen om zijn specifiekheid: aantoonbaar een tijdsmeting die zichzelf elk jaar aan de hemel kon herijken.

Elke telling begint bij een zelfgekozen punt. Chronae legt dat punt bij het Warren Field, de oudst bekende tijdsmeting ter wereld, en dat komt neer op een vast verschil van achtduizend jaar: 2026 n.Chr. is 10026 C.J.

Chronae is de tijdsmeting van Consteia voor het jaar: dertien maanden van 28 dagen, met een of twee losse scharnierdagen, en een nieuwjaar dat op een echt astronomisch moment valt.

Dertien is een priemgetal, dus een jaar van dertien maanden heeft geen helften, derden of kwarten in maanden. Dat is de oudste en sterkste tegenwerping, en zij is terecht.

In Chronae ligt je geboortedag muurvast: de zoveelste dag vanaf nieuwjaar verandert nooit. Wat schuift is de vertaling van die datum naar de Gregoriaanse kalender, omdat Consteiadag uit de hemel komt en niet uit een tabel.

De maand van 28 dagen is gekozen voor regelmaat: vier volle weken, en elke maanddag altijd dezelfde weekdag. De maan houdt haar eigen ring in het jaarrond, met de echte fasen op hun echte momenten.

Het zijn twee helften van dezelfde beweging: Chronae meet het jaar en richt zich naar de zonnewendes, Meridiae meet de dag en richt zich naar het middaguur. Beide halen hun ijkpunt uit de hemel.

Meridiae is de tijdsmeting van Consteia voor de dag: elk land of elke staat leeft op de tijd die hoort bij de zonnestand op zijn eigen geografische zwaartepunt, afgerond op hele uren en zonder zomertijd.

Bijna geen enkel land is om astronomische redenen van zijn eigen zonnetijd afgestapt. De oorzaken vallen in drie soorten: bezetting en oorlog, de eenmaking van een groot land, en de keuze voor blijvende zomertijd.

Omdat een verschuiving van een heel uur iets is wat mensen zonder hulpmiddel met elkaar delen. De prijs staat er eerlijk bij: het middaguur ligt hoogstens een half uur van de werkelijke zonnestand, en in een brede zone kan dat oplopen tot een uur.

Een klok die niet met de zon klopt, vraagt stelselmatig van je om je eigen signaal te wantrouwen. Meridiae haalt die wig weg, en daarna is wat je voelt weer bruikbaar als informatie.

Je klok loopt precies zoals afgesproken, en die afspraak ligt verschoven ten opzichte van de zon. In Nederland staat de zon op haar hoogste punt om 12:38 in de winter en om 13:38 in de zomertijd; met Meridiae is dat 12:08, het hele jaar door.

Die bestaat niet in Meridiae. Voor landen die al midden in hun band liggen is het afschaffen van de zomertijd zelfs de hele opbrengst.

Dan is dat iets om te vieren. Wie op het goede moment de grens oversteekt, viert twee keer Consteiadag; wie de andere kant op reist, laat een dag vallen en weet precies waarom.

Het zwaartepunt van Nederland valt in de band waarvan het midden op 7,5 graden oosterlengte ligt. De zon staat dan boven om 12:08, het hele jaar door, en Nederland deelt die tijd met zijn buurlanden.

Een datumgrens kan niet astronomisch zijn: de bol biedt zelf geen naad aan. Het middaguur is op elke lengtegraad een feit van de hemel, de datumgrens is dat nergens. In dit voorstel ligt zij op dertig graden west, in de Atlantische Oceaan.

Omdat juist die argumenten de huidige indeling hebben gebouwd. Hier gelden twee gronden en verder geen: de stand van de zon, en het welzijn en de verbondenheid van mensen met hun omgeving en hun naasten.

Een voorstel, en dat woord is met opzet gekozen. Meridiae legt niets op, want er valt niets op te leggen. Wie het wil gebruiken, begint vandaag.

Dat iemand aan de andere kant van de wereld in een andere astronomische fase leeft, is iets om je bewust van te zijn. Een klok die dat verschil eerlijk laat zien vertelt je iets over de ander dat een uniforme afspraak juist verbergt.

Niemand, en dat is het mooiste feit van het hele onderwerp: er bestaat geen internationale datumgrens. De lijn op de kaart is de optelsom van wat elk land zelf besluit over de datum op zijn eigen grondgebied.