Die website bracht me bij astrologie, Human Design en de vraag waarom sommige mensen lijken te floreren terwijl anderen voortdurend tegen zichzelf aan blijven lopen. Hoe meer ik daarover leerde, hoe meer ik ontdekte dat veel van die systemen eigenlijk hetzelfde proberen te beschrijven: wat beweegt de mens.

Niet de mens zoals we denken dat hij zou moeten zijn of wat er van de mensheid geworden is, maar wat de mens echt beweegt.

Al voor die zoektocht ontstond het idee voor een boek. Aanvankelijk wilde ik simpelweg een verhaal schrijven voor mezelf met behulp van AI. Een wereld bouwen, personages volgen en onderzoeken wat er gebeurt wanneer mensen geconfronteerd worden met waarheid, macht, vrijheid en verantwoordelijkheid. En ineens had ik een heel boek en genoeg stof voor een serie boeken. Maar zoals dat vaker gaat, bleef het niet bij een verhaal alleen.

Voor het boek moest ik onderzoek doen. Veel onderzoek. Filosofie, psychologie, geschiedenis, economie, sociologie. Hoe meer ik las, hoe meer verbanden zichtbaar werden. En ergens onderweg gebeurde iets wat ik niet had voorzien.

Het verhaal begon me te spiegelen, hoe leef ik mijn waarheid, wanneer kijk, luister en voel ik echt. Wat achteraf bezien resulteerde in een dikke bore-out bij mijn werkgever, ik kon de waarachtigheid er niet meer in zien.

Wat maakt een samenleving werkelijk rechtvaardig? Waarom lijken mensen steeds opnieuw dezelfde fouten te maken? Wat gebeurt er wanneer eerlijkheid belangrijker wordt dan gelijk krijgen? En wat zou er ontstaan als we een maatschappij zouden ontwerpen vanuit waarachtigheid in plaats van macht, en wat is die macht?

Dat bracht me onverwacht vaak bij Socrates en Plato. Niet omdat zij alle antwoorden hadden, maar omdat ze de juiste vragen stelden.

Tegelijkertijd liep ik tijdens het schrijven tegen een praktisch probleem aan. Geen van de bestaande schrijfsystemen werkte zoals ik wilde. Dus deed ik wat ik vaker doe wanneer iets ontbreekt: ik bouwde het zelf.

Wat begon als een hulpmiddel voor mijn eigen boek groeit inmiddels uit tot een uitgebreid platform voor schrijvers. Een omgeving waarin auteurs veilig online kunnen werken, proeflezers kunnen uitnodigen, feedback kunnen verzamelen en hun volledige creatieve proces kunnen organiseren. Elke week komen er nieuwe functies bij en langzaam begint het iets te worden waarvan ik denk: hier zouden meer schrijvers plezier van kunnen hebben.

Daarnaast werk ik nog steeds aan de ontwikkeling van Consteia zelf. De oorspronkelijke droom blijft namelijk onveranderd. Ik wil mensen inspireren om zichzelf beter te leren begrijpen. Niet door hen te vertellen wie ze zijn, maar door hulpmiddelen te ontwikkelen die hen helpen dat zelf te ontdekken.

Daarom werk ik momenteel aan een nieuwe analyse-tool waarin inzichten uit astrologie, Human Design, psychologie en persoonlijkheidsmodellen samenkomen. Dat blijkt een aanzienlijk grotere uitdaging dan ik aanvankelijk dacht. Niet zozeer technisch, maar vooral inhoudelijk. Achter elke analyse schuilen honderden beschrijvingen, verbanden en nuances die zorgvuldig moeten worden uitgewerkt.

Soms kijk ik naar alles wat er nog ligt en denk ik dat ik de komende twee jaar voldoende werk heb verzameld.

En dan bedenk ik me dat ik ook die kalender ooit nog eens wilde afmaken.

Het mooie is dat ik tegenwoordig niet meer zo bezig ben met de vraag waar dit allemaal precies eindigt. Wat me veel meer fascineert, is waar het volgende pad naartoe leidt. Want als deze reis me iets heeft geleerd, is het dat de meest waardevolle ontdekkingen meestal ontstaan op plekken waar je helemaal niet van plan was uit te komen.